Bron- en contactonderzoek (BCO)

Sinds november 2020 voer ik als vrijwilliger via het Rode Kruis bron- en contactonderzoek (BCO) uit voor de GGD-en. Het gaat om korte diensten vanuit huis (2 uur per dienst) waarin ik huisgenoten en/of nauwe contacten van positief geteste mensen bel en navraag doe naar het verloop van de quarantaine en het ontstaan van eventuele klachten.  Soms worden de diensten ook voor andere doeleinden ingezet, zoals het per (beveiligde) mail informeren van huisartsen over positief geteste mensen in hun praktijk.

Het is leuk en erg uitdagend vrijwilligerswerk! Je hebt er gesprek- en computervaardigheden voor nodig. Ik werk en registreer in het GGD systeem (HPZone) en bel via Leaddesk. Het helpt als je analytisch van aard bent: het is soms ‘speurneuswerk’ om de gezinssituatie van de persoon die je gaat bellen vooraf te achterhalen. Dat vind ik leuk! Ook de telefoontjes zelf zijn dankbaar om te doen. Zelden krijg ik een boos persoon aan de lijn, die het nut van BCO niet inziet.   

Ik was direct onder de indruk van de professionaliteit die het kennisnet van zowel het Rode Kruis als de GGD GHOR uitstraalde. Accounts en community’s binnen handbereik en een compleet opleidingsprogramma staat in de steigers. Ik voelde me direct onderdeel van een groter geheel en dat voelt erg fijn.

Er wordt door de GGD en het Rode Kruis gezorgd voor goede training en begeleiding. Ik ben lid van de trainingsgroep ‘Bron- en contactonderzoek’ van de GGD GHOR. De Geneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio (GHOR) leidt en coördineert de geneeskundige hulpverlening bij rampen en crises.

Eke dienst begint met een Teams overleg, waarin de gesprekscoaches zich voorstellen evenals de verpleegkundige achterwacht. Mijn (prille) ervaring is dat je hen regelmatig nodig hebt voor overleg.

Ik heb dus een compleet nieuw vak aangeleerd! Met ruim 12 uur aan zelfstudie, 2 hele trainingsdagen en webinars ter afsluiting kun je niet anders dan dit bron- en contactonderzoekwerk serieus nemen en diep respect hebben voor al die BCO-ers die al aan het werk zijn.

Het duurde even voordat ik mijn ‘Corona-weg’ had gevonden. Mijn aanmelding bij ‘extrahandenvoordezorg’ op 11 april 2020 kreeg in eerste instantie geen respons. Na mezelf herhaaldelijk onder ogen van de lokale GGD gebracht te hebben werd ik uitgenodigd voor een speeddate bij de GGD Gelderland Midden in mei 2020. Dit bleek een werving te zijn voor betaalde BCO krachten: je moest minimaal 24 uur per week beschikbaar zijn. Dat was niet wat ik wilde. Pas eind september 2020 werd ik via een tweet van Remke van Staveren gewezen op het Rode Kruis, die vrijwilligers wierf voor BCO werk. Eenmaal aangemeld ging het snel.

Het ‘dweilen met de kraan open’ gevoel is me tijdens de diensten al bekropen: wat een aantallen met nog te bellen mensen! Ik kom mijn eigen oordelen tegen over het nut en noodzaak van BCO werk op Corona-piekmomenten, het landelijk beleid en de maatregelen. Tegelijkertijd leer ik mijn nieuwsgierigheid voorop te stellen in en naar dit werk. Het voelt een beetje alsof ik terug ga naar mijn roots: ik ben ooit opgeleid als milieugezondheidkundige (in 1999 afgestudeerd). En ik herinner mezelf er aan waarom ik me heb aangemeld: ik wil mijn steentje bijdragen, net als al die leerkrachten, medewerkers in de zorg en al die anderen.