Blog

Mijn reis door Palestina (Westelijke Jordaanoever) deel I

Ga je naar Palestina? Alleen? 13 nachten? Ben je gek of zo?“. Dat waren steevast de reacties op de aankondiging van mijn reis. Ik vloog zondagmiddag 23 september 2018 met Transavia van Schiphol naar Tel Aviv (Israël). Ik moest mijn zusje en ouders nog het meest geruststellen. Mijn man moedigde me aan en was stiekem jaloers op zo’n reis. Onze kinderen (10 en 12 jaar) vonden vooral het vliegen heel erg eng. “Je mag alleen in het vliegtuig stappen als je een goed gevoel hebt. Anders niet“. Na terugkomst zeiden zij “Mama: dit doe je nooit meer.” ♥♥

Het ongeloof was niet zo gek. Het Israëlisch-Palestijns conflict is een van de meest besproken conflicten ter wereld. In de oorlog van 1967 bezette Israël de Palestijnse gebieden. Wie gaat er nu vrijwillig naar ‘bezet’ gebied? Allereerst moet je dan weten dat Palestina bestaat uit twee gebieden: de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever. Israël heeft de Gazastrook militair afgesloten met een veiligheidshek met vier bewaakte grens-doorgangen en beheerst bovendien het luchtruim en de zee vóór de Gazastrook. Het reisadvies voor Gaza is dan ook negatief. Voor de Westelijke Jordaanoever geldt geen negatief reisadvies. Wel zijn er veiligheidsrisico’s en moet je alert zijn. Niet echt uitnodigend dus….

Ik kon op internet maar weinig ‘lotgenoten’ vinden die door de Westelijke Jordaanoever als toerist hadden gereisd. Ik ging dus in eerste instantie voor safe en boekte een groepsreis. Maar wegens te weinig aanmeldingen ging die reis niet door. Intussen was ik door de recente boeken van Anna Krijger “Hipsters, baarden en martelaren” en Derk Walters “Israël zegt geen sorry meer” op het spoor gekomen van hostel Area D in Ramallah. Ik zocht email contact met de hostelmedewerkers. Met hun geweldige suggesties kreeg mijn reis snel vorm. Ik nam mijn besluit: ik zou alleen gaan. Ik boekte een retourticket naar Tel Aviv, maakte hostel reserveringen en boekte een aantal dagtrips bij Hantourism, een lokale community met een breed aanbod aan dagtrips op de Westelijke Jordaanoever.

Ik werd bang gemaakt door alles wat ik las over het reizen naar en door de Westelijke Jordaanoever. Alleen al toegelaten worden door de Israëlische douane baarde me zorgen. Als je enige betrokkenheid hebt met de BDS (Boycott, Divestment, Sanctions) movement kon je de toegang tot Israël en daarmee tot de Palestijnse gebieden ontzegd worden. Zoveel was me al wel duidelijk. Maar zou het schrijven over de BDS movement in blogs op mijn website al schadelijk zijn? Ik wist het niet. Ik was dus erg opgelucht toen ik op Ben Gurion Airport (Tel Aviv) na een korte en strenge ondervraging mijn permit kreeg. Gedurende mijn reis hoorde ik ook andere verhalen. Van toeristen die een uur lang in een aparte ruimte werden gezet terwijl hun mobiel en papieren werden afgenomen. Om vervolgens de permit te verkrijgen. Zij ervoeren dit als pure intimidatie.

Ook tastte ik in het duister over de vele checkpoints, verschillende (A, B en C) gebieden, Israëlische nederzettingen, ‘steriele’ wegen en nederzettingenwegen. Om deze reden boekte ik vooraf via Hantourism een privé taxi van Tel Aviv naar Ramallah. Ik wilde niet het risico lopen dat mijn eerste reiservaring een negatieve zou zijn. En het stelde mijn familie ook erg gerust ;-). Dat bleek een goede zet te zijn. Zonder problemen, met een taxi met de juiste nummerplaat en een chauffeur met de juiste vergunning, kwam ik binnen het uur in Ramallah aan bij het hostel. Ter plekke kwam ik er al snel achter dat ik niet op Google Maps kon vertrouwen in Palestina. Eenmaal thuis las ik dit nieuwsartikel (6 oktober 2018) met een kritisch rapport hierover.

En het is juist die beeldvorming over Palestina die maakt dat ik dit tweeluik schrijf. Want de Westelijke Jordaanoever is bij uitstek een gebied waar je alleen (als vrouw) gemakkelijk kan reizen. Gedurende mijn reis deed ik ervaring op met het zelfstandig reizen met (shared) taxi’s en bussen en leerde ik checkpoints, nederzettingen en verschillende gebieden herkennen. Ook al blijft het complex en ingewikkeld, als toerist bleek ik gemakkelijk en goedkoop rond te kunnen reizen. De mensen zijn uiterst gastvrij, vriendelijk en behulpzaam. Zonder opdringerig te zijn. Ik voelde me veilig op alle plaatsen waar ik was: zowel in hostels als in de stad, ook s’avonds laat. Als toerist kun je gemakkelijk veel verschillende plaatsen in korte tijd bezoeken. Ik kan het iedereen aanraden!

Ik verbleef de eerste 5 nachten in hostel Area D in Ramallah. Ramallah ligt ongeveer 15 kilometer ten noordwesten van Jerusalem en heeft ruim 27.000 inwoners. Sinds eind 1995 werd het bestuur van de stad door Israël overgedragen aan de Palestijnse Autoriteit (PA) conform de Oslo-akkoorden in 1993 tussen Israël en de PLO. Dat noemt men een A-gebied. Ramallah ligt centraal op de Westelijke Jordaanoever en het hostel is geweldig! Hiervandaan deed ik een dagtrip naar Hebron, wandelde ik door een plaatselijk vluchtelingenkamp en maakte ik een prachtige fietstocht via Taybeh (biermuseum) naar Jericho! Alle drie de activiteiten met een lokale gids.

Ik verbleef vervolgens 2 nachten in Sabastia en daarna 1 nacht in Nablus. Sabastia ligt noordwestelijk van Nablus en is bekend om haar archeologische sites. Ik reisde per sherut taxi (shared taxi) via Nablus naar Sabastia. Ik verbleef in het prachtige Sabastia guesthouse en het

Beit Ramzi questhouse. Via Hantourism ging ik met een gids mee met de Nablus tour en een dag later liet ik me flink scrubben in het Turks badhuis.

Ik reisde vervolgens rechtstreeks naar Jericho per sherut taxi en verbleef 2 nachten in het heerlijke Auberg-Inn guesthouse. Ik ging met een privé taxi naar Quasr Al-Yahud (Jordaanrivier) en de Dode Zee. Beiden C-gebied wat betekent dat het volledig onder Israëlisch controle staat. Meer dan 60% van de Westelijke Jordaanoever is C-gebied, 18% is A-gebied en 22% is B-gebied. Jericho en omgeving staan bol van de bezienswaardigheden zoals kloosters en het is een wandelgebied bij uitstek. Wel erg heet: rond de 40 graden…

Via een bezoek aan de scheidingsmuur bij Bethlehem eindigde mijn reis in Jerusalem en verbleef ik 3 nachten in het Austrian hospice, in het Arabische gedeelte van de oude stad. Met de Tempelberg, Olijfberg en het Israël museum (must see) op loopafstand. Ik ging met de light rail naar Yad Vashem met een indrukwekkend historisch museum en gedenkplekken. Een prachtige afsluiting van een bijzondere reis!

Als toerist is de Westelijke Jordaanoever een prachtige reisbestemming! Je kan in korte tijd veel (plaatsen) zien, activiteiten ondernemen of gewoon het Arabische leven aanschouwen. Ik heb me de hele reis ‘gast’ gevoeld en geen ‘reiziger’. Zonder uitzondering zorgden de Palestijnen op elke bestemming ervoor dat ik me snel thuis voelde. Ik werd warm welkom geheten en kon op elk moment via whatsapp een vraag stellen aan een hostelmedewerker of medewerker van Hantourism. In elk questhouse was gratis Wifi beschikbaar, zelfs in Ramallah city. Op straat hielpen vele Palestijnen me, bijvoorbeeld door me naar taxi staanplaatsen te brengen, zonder opdringerig te zijn.

Helaas heb ik ook ervaren dat op elk moment een weg geblokkeerd kan worden of een bezienswaardigheid gesloten wordt voor Palestijnen en toeristen. Tijdens mijn dagtrip naar Hebron was het heiligdom van Abraham (grot van de Patriarchen) afgesloten wegens een joodse feestdag. En door een onvoorziene wegblokkade moesten de gids en ik de geplande fietstour naar Birzeit wijzigen in een langere, maar veel mooiere fietsroute. Ook kon ik niet

wennen aan de gewapende soldaten bij wegblokkades, checkpoints of gewoon staand in een stad als Hebron en Jerusalem. Bij het langslopen was ik elke keer bang dat per ongeluk een geweer af zou gaan. En ik vond het allesbehalve fijn toen soldaten bij een checkpoint tussen Bethlehem en Jerusalem de bus inkwamen om mijn paspoort te bekijken. De toon waarop ik werd aangesproken was niet prettig.

Maar dit is niks in vergelijking met het leven in bezet gebied voor Palestijnen. Dat is echt een ander verhaal en verdient een 2e blog.

Bekijk HIER mijn fotoboek.

2 antwoorden »

  1. Graag wil ik je bedanken voor je prachtige en informatieve reisbeschrijving naar Palestina, die mij via je ouders is toe gestuurd.. Je hebt er veel werk van gemaakt en land en volken goed bestudeerd, Ik heb weer veel bij geleerd door je teksten en overzichten .Een compliment voor je reis je durf en je mooie foto’s. Ik heb het met interesse gevolgd en opgeslagen bij mijn documenten op nog ’s na te lezen.
    Jaren geleden In1966 was ik in Palestina om als katecheet het land te bezoeken.
    Bedankt en lieve groeten van Nico Huijbers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.